Optredens

Optredens

Zomerconcert “Animato” 27 juni 2019
ter gelegenheid van het afscheid van Rita 

in Nieuw Bleijenburg, Jan van Galenstraat 6 te Utrecht

Het zomerconcert stond in het teken van het afscheid van Rita na 32 jaar lidmaatschap. Dat betekende ook dat we veel (voor mij onbekende) verzoeknummers van Rita hebben gezongen. Met daarnaast een paar, voor haar, nieuwe liederen. De zaal was mooi versierd en de temperatuur in de zaal was prettig. Gelukkig bleef de aanvankelijk voorspelde hittegolf achterwege.

Het openingslied was van Hetty en Irene: Sing we and chant it” van Thomas Morley. Werkelijk prachtig. Er valt nog veel te leren..

Wij begonnen met, heel toepasselijk, de canon t’ Zonnetje schijnt zo heerlijk schoon. Dat werd ook in de zaal uit volle borst meegezongen.

Uitnodiging aan Rita
Tekst: Anita

Toen volgden een meerstemmig Whispering Hope en Altes Minnelied. En het wat recentere The Rose waar de sopranen mooi bovenuit klonken in het derde couplet. Vervolgens de Nederlandse klassiekers Mens durf te leven en Keesje de Jordaan. Ook die liederen bleken veel mensen in de zaal goed te kennen. Na het opgewekte Der Vogelfänger van Mozart sloten we het eerste deel af met het Italiaanse meerstemmig lied Santa Lucia over de haven van Napels.

Na de pauze de meerstemmige canon Allelujah van Pachelbell (die zongen we mooi!) en Somewhere over the rainbow. Het volgende lied van Irene en Hetty was het prachtig gezongen Avondlied van Mendelssohn. We maakten daarna een muzikale reis langs Rusland (met de tongbrekende tekst van Vo pole berjoza), Afrika (Noyana) en Spanje (la Golondrina). Bij Eviva Espana pakte Rita haar castagnetten uit haar tas en klepperde zij er lustig op los tijdens de refreinen! Olé!!

We sloten af met een door Hetty speciaal voor Rita gemaakt lied op de melodie van het Slavenkoor. Rita heeft het hele concert voluit meegezongen en genoot zichtbaar.

We hebben volgens mij een mooi afscheidsconcert voor Rita gegeven. We kregen na afloop vele enthousiaste reacties. Het klonk achterin, waar ik stond, in ieder geval prachtig en het was ook erg leuk om te doen!

Dit was mijn eerste en laatste concert bij Animato, want ik ga verhuizen naar Castricum. Ik heb genoten van het samen zingen, van de mooie klanken die we met elkaar kunnen maken, van het leren zingen van een (soms) moeilijke tweede stem en van de warmte en gezelligheid bij het koor. Ik kijk met veel plezier terug op mijn half jaar bij Animato. Dank voor de ontmoeting en ik wens iedereen het allerbeste!

In Castricum ga ik ook een koor zoeken.

Nanneke

 

Zomerconcert “Animato”  27 juni 2018  

in Nieuw Bleyenburg, Jan van Galenstraat 6 te Utrecht

En toen was het zo ver. Onze uitvoering in Bleyenburg. Iedereen had er zin in. Alleen Door huilde. Zij kon vandaag niet mee. Ook koorlid Jan had een kikker in de keel toen hij zich telefonisch afmeldde. Beiden verkeren momenteel in een slechte gezondheid. Heel spijtig. Door alle Animato-leden gemist op deze middag.

Onze koormeester/pianiste Hetty had een tijdstippenprogramma gemaakt. Dus was iedereen, volgens opdracht, op tijd – waren er door enkelen ruim sjaals meegenomen voor het ‘Colores’-lied en droegen alle koorleden zomerse kledij. Hierin spande echter de dirigente Irene de kroon met haar verrassing: een open Japans kimono-jasje, bijeengehouden door een ‘muzikale’ broche. Ook zij had zin in vanmiddag en enthousiasmeerde zowel haar koor als de gasten. De serre van Nieuw Bleyenburg was ruimschoots gevuld met 55 personen waar- onder hardwerkende leden van de Activiteitencommissie “De Helden – Nieuw Bleyenbrug”. Zij zorgden – tot ieders tevredenheid – voor een vlot en soepel verloop van deze middag.

Om half drie opende het muzikale programma met twee zonnige canons waarna ons nieuw ingestudeerd Deens liedje “I skovens dybe, stille ro” de ruimte in zweefde. “Mooi gezongen – goede uitspraak” seinde de dirigente haar koor.

Na een korte pauze vervolgde het concert haar muzikale vakantiereis – eerst vanuit Nederland naar Denemarken, Duitsland en Oostenrijk – naar Amerika, Mexico en Indonesië om vervolgens via het Europese Spanje terug te keren aan de Nederlandse zeekust. Als slot werden de gasten uitgenodigd om op deze zonnige dag met een “Vrolijk trekken wij nu naar buiten, Faria” op de hun gepaste tijd naar buiten te gaan.

Tijdens deze muzikale toer hadden dirigente Irene en pianiste Hetty – ook voor het koor – een verrassing bedacht. Zij zongen tweestemmig een duet (nu met Irene aan de piano) van Lorenz Maierhofer, getiteld: Fröhlich klingen uns’re lieder. Een groot daverend applaus werd hun deel. Ook las Hetty uit “Sprookjes, mythen en legenden” van Els Baars het romantische liefdesverhaal voor waarin de verliefde jongeling eindigt met de woorden ‘vergeet mij niet’ alvorens hij, al spartelend in het kolkende water, zijn geliefde een bos zelfgeplukte helderblauwe bloempjes overhandigt waarna hij in het water verdrinkt. Dit als verklaring hoe deze tere moeras-vergeet me nietjes aan hun naam zijn gekomen. Door verrassende wendingen in het verhaal zeer de moeite van het aanhoren waard. Maar ook door de duidelijke spraak en dictie van ‘onze’ Hetty.

Na afloop van het concert kwamen van de Activiteitencommissie de organisatoren Ries Adriaansen en Marian Berkhouts elk met een toespraak en overhandigden zij ieder een enveloppe met inhoud voor het Seniorenkoor Animato. Daar was het koor verrast blij mee aangezien het ledental slinkt door ouderdom/ziekte met als neveneffect minder contributie-inkomsten voor Animato om te blijven doen wat het liefst gedaan wordt en dat is: zingen!

Voor de koorleden was er een afscheidsdiner in Nieuw Bleyenburg gepland. Uit ervaring is bekend dat de geboden spijs van goede kwaliteit is en lekker smaakt. Wij hadden een eigen zaal ter beschikking gekregen. Vrij uit konden Hetty en Irene daardoor een ieder bedanken (ook met Hetty’s presentjes erbij), die diensten aan/voor het koor had verricht het afgelopen koorjaar. En kon er worden geapplaudisseerd zonder andere aanwezigen te storen. Aan kleine tafels werd er daarna – al etend – nog volop over van alles gesproken en gediscussieerd. Kortom: een genoeglijke afsluiting van een soms hectisch koorjaar 2017/2018.

Anita

 

Optreden van 15 maart 2018 :

IMPRESSIE BOEKENWEEKVIERING

in Bibliotheek Overvecht te Utrecht 

Op een dag loopt Thea Harmoen de Bibliotheek Overvecht aan de Gloriantdreef nummer 1 te Utrecht binnen. Zij is hier lid. Maar bovenal is zij lid van het Seniorenkoor Animato, waar zij wekelijks zingt in de Jeruzalemkerk in Tuindorp-Oost aan de Ttroosterhof 65 te Utrecht. En nu spreekt zij plots heel enthousiast over dit koor met bibliotheekgastvrouwe Ellen Henderik. Dat het er daar altijd zo gezellig aan toegaat. Dat de dirigente altijd weer leuke liederen voor het koor weet te vinden. Zo ook nu bijvoorbeeld weer een Deens volkslied. “Best moeilijk hoor, die Deense uitspraak. Maar de dirigente heeft alle tekst fonetisch voor ons opgeschreven. En dan is het best te doen. We waren gewoon trots op onszelf zo snel hadden we de uitspraak onder de knie. Leuk hè?”
Gastvrouw Ellen Henderik luistert aandachtig. Vraagt dan of Thea’s koor zou willen optreden hier in deze bibliotheek. Op donderdag 15 maart. ’s Morgens om 10.30 uur. Als bijdrage aan de viering van de Boekenweek 2018. Met de bibliotheken uit de wijken Hoograven, Kanaleneiland en Overvecht heeft zij ouderen uit deze wijken die lid zijn van hun eigen bibliotheek, uitgenodigd voor de viering. Met voorleesverhalen, gedichten en een High Tea. “Er ontbreekt nu alleen nog een muzikale omlijsting, bedenk ik me opeens” zegt Ellen. “Liederen over de natuur, want het thema van deze Boekenweek 2018 luidt: ‘Natuur‘.
Thea zal Ellen’s verzoek bespreken met de dirigente van het koor Animato.

Dus druppelen er zo’n 17 koorleden, ieder met hun eigen liederenboek onder de arm, (de dirigente Irene en de pianiste Hetty torsen hun grote keyboard naar binnen) op de afgesproken dag en tijdstip de Bibliotheek Overvecht binnen. Praktisch iedereen wordt persoonlijk hartelijk welkom geheten door het vele personeel dat ons opwacht. We worden naar een gemarkeerde ruimte achter in de bibliotheek gebracht. De stoelen voor het koor staan al in gelid. Meteen is er koffie. En heerlijk gebak. Whaw! Wat een hartelijkheid. Deze ontvangst voelt als een warm bad. Vervolgens stromen de uitgenodigde bibliotheeksenioren binnen en ontvangen een zelfde warm onthaal als zij plaats nemen op de uitgestalde stoelen of op de diverse beklede banken.
Stiekem kijken we naar de troon – een grote comfortabele stoel met grote zilveren krullen omlijst – ongetwijfeld bedoeld om verhalen en gedichten uit voor te lezen gezien de microfoon in lage spreekstand. Een geluidsscherm wordt een ietsie verzet. Zo, nu is het beter. Want de bieb is wel gewoon open vandaag. Voor jong en oud.

En dan gaat het beginnen. Door diverse gastvrouwen, waaronder Ellen Henderik, wordt het komende programma uiteengezet. Met het thema: Natuur.

De eerste mevrouw neemt plaats op de troon. Met luidspreker, langzaam sprekend en goede articulatie is eenieder op de troon goed te verstaan.We beginnen te luisteren naar een koolmees met stropdas en een pimpelmees met hoedje op.  Zij spreken over een rangorde- verschil tussen mens en vogel. Hun uiteindelijke conclusie: kleed je net zo goed als de mens. Dat verkleint het verschil in macht en daardoor territorium. Vervolgens een verhaal over de voorjaarsschoonmaak door de vele jaren heen. Een ode aan de vroeger alom bekende schrijfster Sheherazade.

Een tweede mevrouw leest een kort verhaal voor over de gierzwaluw.  Geweldig. Goede observaties, wat info en dit al gelardeerd met humor. Onwillekeurig ga je – al luisterend, van de gierzwaluw houden. Of op z’n minst wil je er meer over aan de weet komen.

Vervolgens declameert een andere dame het Pruimenboomgedicht: “Jantje zag eens pruimen hangen, Oh als eieren zo groot…..”  Voor velen zeer bekend.

Nu is het koor aan de beurt. De dirigente maakt een selectie van wat we ons hadden voorgenomen te zingen. Het worden twee i.p.v. drie zangsessies. En ook uit iedere sessie wat minder canons en liederen. Dit al gezien de tijd. In de eerste sessie 4 en in de tweede ook 4. We starten met ‘Lieve lente kom toch weder’ en dan de boodschap: ‘Die Winter ist vergangen’.

Na vier liederen zit Mieke op de troon. Zij heeft zelf een verhaal geschreven uit haar belevenissen in de Tweede Wereldoorlog. Als meisje van nauwelijks twee jaar heeft zij haar vader uit een netelige positie weten te doen ontsnappen. En toen zij 5 jaar oud was wist zij wederom haar vader uit handen van de Duitsers te houden. Heel mooi en wonderlijk om aan te horen. “Ja”, zegt Mieke, “verhalen roepen herinneringen op, geven troost, inzicht, bemoediging”.

 En dan start de High Tea. Voor ons een indrukwekkend gebeuren. Wij allen mogen blijven zitten en allerlei heerlijks wordt ons gepresenteerd. Vriendelijk en glimlachend in snel tempo. Broodjes in allerlei variaties, pizza’s, roomsoesjes, soorten cake, allerlei drankjes zoals wijnen, frisdranken, water. Te veel om op te noemen en te veel om allemaal te verorberen. Wat een verwennerij is dit zeg! En op zo ’n lieve manier gepresenteerd.

Hierna komt de Emigratie-generatie aan bod. Een MBO-leerlinge legt uit: ‘laat ons jongeren van de ouderen steeds weer verhalen horen over hoe het op het thuisfront was, hoe de tradities waren, hoe cruciaal sommige verhalen zijn om overgedragen te worden. Vertel deze verhalen aan schoolkinderen, in buurthuizen, in bibliotheken, opdat ze nooit verloren raken. Verhalen geven herinnering, inzicht en begrip. Zij houden vervreemding tegen.’

Corry Brokken

Hierna vertellen twee vrouwen, beiden uit Indonesia, op eigen wijze hun zeer verschillend verhaal over jeugd en emigratie. Een heer, geboren in Turkije, vertelt van zijn aankomst in Nederland in de jaren zestig. Beginnend als mannequin, daarna in de naaiwereld furore gemaakt = o.a. de zangeres Corry Brokken mogen kleden (zij maakte toen een bekend geworden lied met zijn naam als titel: ‘Mustafa’. Wij zingen dit lied dan uit volle borst mee via de smartphone. Dit tot grote vreugde van Mustafa zelf. En hij vertelt na 20 jaar geridderd te zijn. Applaus!!

Het koor sluit zijn tweede optreden af met: ‘Zingend trekken wij nu naar buiten, Faria’.  Vele aanwezigen  zingen met ons mee. Dan worden wij als koor bedankt met ieder een grote rode roos. Vol van geur. Het ruikt naar èchte natuur.

Zo te zien en te horen heeft eenieder een paar fijne uurtjes doorgebracht in Bibliotheek Overvecht te Utrecht. Zowel de vele werkenden als de verwenden.

Anita van Basten

 

Optreden van 22 juni 2017 :

Seniorenkoor “Animato”.
Een gezellige luister- en samenzangmiddag.
Het concert “En vergeet je bril niet”
vindt plaats op donderdagmiddag
22 juni 2017
In de serre van Nieuw Bleijenburg
Jan van Galenstraat 6, Utrecht
Inloop vanaf 14.00 uur.
Start om 14.30 uur.
Einde + 16.00 uur.
Entree € 2,50
Verrassing: veel bekende liedjes en/of refreinen mogen door u,
belangstellenden en vrienden van “Animato” worden meegezongen!!!!
Voor de teksten van de meezingliedjes wordt gezorgd.
Dus: Kom luisteren en/of meezingen.
En…………vergeet je bril niet.
 Naar aanleiding van het bovenstaande optreden heeft onze dirigente Irene het volgende verslag gemaakt.

Zomerconcert van Seniorenkoor ANIMATO op donderdag 22 juni 2017.
Locatie: Bleijenburg.

En wat een zomerdag was het! Ongelofelijk warm! Zo warm dat ik bang was dat iedereen het zou begeven.
Maar dan ken ik mijn koormaatjes toch slecht! Echt, íedereen was aanwezig. En dat niet alleen. Ook het publiek kwam ondanks de hitte.

Het Luister- en Samenzangconcert had als ondertitel “….. en vergeet je bril niet”. Die bril kon van pas komen als je de teksten mee wilde lezen  bij het meezingen van het koorrepertoire. Afwisselend kon men luisteren naar wat er zoal in ANIMATO wordt ingestudeerd en gezongen en meedoen met canons of liederen die iedereen nog wel ergens in één of ander laatje had zitten.
Liedjes als Die winter is vergangen, De Waldhoorn, Que sera, Margrietje of canons als Kom mee naar buiten, ’t Zonnetje schijnt zo heerlijk schoon ( hoezo toepasselijk?), Oh how lovely zingen toch echt erg vrolijk weg. En dan ook een Engels volksliedje Drink to me only, een Duitstalig lied uit een opera van Mozart Der Vogelfänger, een Italiaanse Napolitaanse hit Santa Lucia, of een fijnzinnig Nederlands lied als De macht van het kleine zijn zo leuk om te zingen, of naar te luisteren.

Voor ons allen was het een heel geslaagde concert en een mooie afsluiting van ons zangseizoen 2015/2016.

Dat we daarna nog een poos bleven om samen lekker te eten in restaurant De Helden van Bleijenburg, was ook nog een feestje.
Op naar een ontspannende zomer en een nieuw zangseizoen!

Irene